Mandagens sydag med gode venninner var ein kjempesuksess!
Eg anbefalar deg verkeleg å gjere det samme!
Vi var seks damer med ulike kompetansar og syferdigheter, og rundt det store bordet kunne vi sy, skravle, hjelpe kvarandre, inspirere kvarandre, le saman, motivere kvarandre...men der var også rom for frustrasjon og sinneutbrudd over sysakene... ;) Eg er vel blant dei som har nokre utbrudd inn i mellom, og hadde eg kunne banne, så hadde det nok vanka nokre glosar... Men i staden knurrar og glefser eg litt, og det hjelp faktisk veldig. Ja, og ikkje minst hjelp det å ha gode venner rundt seg! Eg fekk til og med låne den splitters nye symaskina til ei som berre kunne vere med nokre få timar. Så glad eg vart!!
Mi symaskin har vore trufast og veldig grei sidan eg kjøpte den for kanskje 7 år sidan eller sånn,
men akkurat denne helga fann den ut at den skulle knele... Aaargh!! Såå irriterande!!
No er den levert til reparasjon, og eg håpar den snart kjem heim att! :)
Men hallo! tenker du kanskje no.. Kvifor har eg desse bilda til dette innlegget? Jo, fordi dette er så supre sydagcookies! Eg måtte jo ha med noko godt, og fann ut at dette verkeleg var dagen for knappekakene! Oppskrifta har eg funne i favorittbladet
BoligLiv. Var ikkje dei fine og morsomme?!
Og sidan eg ikkje greier å ta gode bilder samtidig som eg er høg på sying (for eg var verkeleg litt høg denne dagen...heilt gira, på ein måte! Stemninga var jo nesten litt euforisk blant oss småbarnsmødrene som hadde ein heil dag berre for oss sjølve!), så vart knappane mine tatt bilder av i dag. Eg kosa meg med deilig kaffe og kjeks på formiddagen. Det er luksus! Knappemønsteret er laga rett etter at kjeksa er tatt ut av ovnen. Eg brukte undersida på eit glas til å trykke ned midten, og så brukte eg litt tjukke sugerør til knappehola.
Dette kan sikkert gjerast med ulike typar cookies, ikkje berre peanøttsmørvarianten...
Og så var det ein titt bak kulissane. Eller ei lita realitetsorientering frå heimen, som ein også kan kalle det.
Hihi, i framkant kan du sjå kaffekoppen og kjeksa dandert på eit fint stykke papir, men mens eg holdt på å knipse bilder av dei tinga skrudde Lillebror verkeleg på sjarmen... Han såg eit kamera og glisa og lo - han er berre superlett å ta bilder av. Ser rett i kamera med dei fine augene sine...sukk, eg er forelska!
Bilda frå sydagen vart sett saman i kollasj...rett og slett fordi det ikkje var nokre gode bilder, og eg vil jo vise litt av stemninga og produksjonen frå denne dagen. :) Og bilda er jo ganske like dei frå fjorårets sydag, som du kan sjå
her. Det er til og med dei samme tre venninnene.. Og så var vi to til denne gongen. Kjempekjekt!!
Kamera var først utan batteri, og då eg fekk batteriet levert på døra var ikkje fotografen i meg heilt til stades. Men eg gjorde eit lite forsøk likevel! Forhåpentlegvis får vi varmare dagar snart, og Storesøster kan posere i hagen med dei nye plagga sine... Den litt for store buksa er i bruk, og blusen sparast til første og beste bursdagsselskap. Det er så stas at ho blir så glad for det eg lagar! :)
I år som i fjor vart det ferdige resultatet klistra opp på ein av barnehageveggane for å dokumenterast.
Og ja, vi var stolte og glade og fornøgde med oss sjølve!
Takk for ein deilig dag, skjønne venninner!
Og forresten: Takk for alle dei kjempefine tilbakemeldingane på strikkepinneetuiet!
Mottakaren var veldig fornøgd, og eg mottok min dose skryt. Deilig! :)
Og det blomstrete stoffet kan du få tak i
her, om du skulle lure...
Ønskar deg ein fin kveld!
