Klokka mi. Den viser at sola nettopp har vore på sitt høgste, før den no snart forsvinn bak trea i skogen her. Den viser at tida går ustanseleg, utan at vi på nokon måte kan påvirke farten. Den viser meg kor tid eg skal stresse, kor tid eg kan ta det med ro, kor tid eg bør dra hit eller dit, og kor tid eg skal hente barna på skulen og i barnehagen. Og så viser den litt kven eg er. For mi klokke er min favoritt, og eg fann den på Stilleben.
Det måtte liksom berre bli eit innlegg om tid i dag, syns eg. For det er noko eg stadig reflekterer over, og stresser på grunn av. Denne siste månaden har vore ubegripeleg travel, og slik vil vi jo ikkje ha det! Eg har storkosa meg med mange, mange små og store prosjekt, men har ikkje fått gjort alt som eg gjerne vil ha tid til. No lar eg skittentøyet ligge, hyblekaninene formere seg, kafferestane stivne i oppvasken og leikene flyte. No vil eg blogge, inspirerast, sy julegåver og kose meg! Og om nokre få timar hentar eg dei fine barna mine, og vil nyte ettermiddagen saman med dei! Det er jammen det aller viktigaste!
Igjen har livet og døden vist meg at vi må ta vare på tida vår.
Vi må bruke den godt, for vi veit ikkje kor lenge vi har den.
Håpar du har ei GOD tid!
